
آخرین ساعت های سال ۸۶ رو تنهایی سپری می کنم . الان که این پست رو دارم می نویسم ساعت ۴ صبح هستش ! در واقع الان تاریخ یه جورایی تو زمین و هواست ! ساعت ۱۲ روز ۲۹ اسفند تموم شده وساعت ۹:۱۸:۱۹ وارد یکم فروردین ۸۷ می شیم ولی نمی دونم توی این فاصله زمانی ۹ ساعته کجای تاریخ هستیم ! این سوال رو از پدر گرامی پرسیدم جواب قشنگی داد ! گفت : به این فاصله زمانی برزخ بین سال جدید وسال کهنه می گن !
توی این چند ساعت هم مدام داره آهنگ “بوی عیدی” زنده یاد فرهاد لوپ می شه و جز این آهنگ هیچ صدای دیگه ای توی خونه نمیاد . در بالکن اتاق تا ته باز کردم و از هوای بهاری لذت می برم . امسال هم همچون سال پیش برای خودم برای سال جدید یه اسم انتخا ب می کنم .
سال۸۷ سال آزادی دیجیتال


اضافه کردن نظر